Część rzeźb ołtarzowych została przejęta przez Lwowską Galerię Obrazów i umieszczona w magazynach muzealnych w Olesku.
W roku 1989 kościół został przywrócony rzymskim katolikom.
Kościół odrestaurowany wg projektu architekta Zenowija Łagusza po upadku ZSRR, kiedy został zwrócony rzymskokatolickiej Archidiecezji Lwowskiej.
Zarys problematyki artystycznej Franciszek Klein pierwszy zwrócił uwagę na kościół, wskazując jako wzór Katedrę Świętej Trójcy (Hofkirche) w Dreźnie. Tadeusz Mańkowski, opierając się na zachowanych projektach przypisał autorstwo Augustowi Moszyńskiemu (który w roku 1755 poślubił Teofilę z Potockich, córkę Stanisława, syna Józefa PotockiegoKaryna Wierzbicka-Michalska, Moszyński August Fryderyk h. Nałęcz (1731–1786) [w] Polski Słownik Biograficzny, Wrocław – Warszawa – Kraków – Gdańsk, Zakład Narodowy Imienia Ossolińskich Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, 1977, t. XXIІ/1, zeszyt 92, s. 108.). Także Mańkowski zwrócił uwagę na uproszczenia, wprowadzone przez Moszyńskiego, oraz stwierdził, iż kościół jest zbliżony do katedry św. Jura we Lwowie. Tadeusz Jaroszewski zwrócił uwagę na podobieństwo świątyni do kościoła S. Giorgio w Modica koło Ragusy na Sycylii. Jego zdaniem bezwieżowa, klasycyzująca wersja projektu fasady kościoła w Mikulińcach ma podobieństwo do projektu fasady kościoła św.