Położenie wzniesienia, kształt i niewyraźnie podkreślona oraz zalesiona część szczytowa czynią wzniesienie trudno rozpoznawalnym w terenie. Na północno-zachodnim zboczu wzniesienia położone są źródła Mostowego Potoku, lewego dopływu Dzikiej Orlicy. Zachodnim zboczem wzniesienia kilka metrów od szczytu przebiega Droga zabłąkanych wędrowców, wschodnie zbocze wzniesienia poniżej szczyt trawersuje kilka dróg leśnych i ścieżek.
Budowa Wzniesienie jest w całości zbudowane ze skał metamorficznych należących do metamorfiku Gór Bystrzyckich i Orlickich, są to głównie łupki łyszczykowe i granitognejsy. Szczyt i zbocza wzniesienia pokrywa niewielkiej grubości warstwa młodszych osadów: glin, żwirów, piasków i lessów z okresu zlodowaceń plejstoceńskich oraz osadów powstałych w chłodnym, peryglacjalnym klimacie.
Roślinność Wzniesienie w całości porośnięte sztucznymi monokulturami świerkowymi.
Ciekawostki Na niemieckich mapach wzniesienie Kłobuk nosiło nazwy: Hütten Berg i Hüttenhübel, co w tłumaczeniu znaczy Chatka. W. Walczak na mapie z 1948 roku, przed formalnym ustanowieniem polskich nazw nazwał wzniesienie Hutniak. Przez szczyt wzniesienia przebiega kontynentalny dział wodny.