Cykl rozwojowy patogenu przy sprzyjającej pogodzie trwa zaledwie 5-14 dni, co oznacza, że w okresie wegetacyjnym może on wytworzyć od kilku do kilkunastu pokoleń konidiów.
Ochrona Zapobiega się chorobie przez niszczenie resztek roślin, zaprawianie nasion oraz płodozmian. Do zapraw nasiennych używa się preparatów tiuramowych. Zaleca się uprawę Kultywarów odpornych na tę chorobę. Niezbędne jest monitorowanie plantacji, by zdecydować, czy konieczne jest zwalczanie chemiczne, a w razie potrzeby zastosować go jak najszybciej. Ustalono następujące progi zagrożeniared. Maria Rogowska. Metodyka integrowanej ochrony selera. Instytut Ogrodnictwa w Skierniewicach. Skierniewice, 2013 978-83-60573-91-4: 0 – brak objawów choroby 1 – porażenie 5% (pierwsze objawy chorobowe na roślinie) 2 – porażenie od 6% do 10% 3 – porażenie od 11% do 25% 4 – porażenie od 26% do 50% 5 – porażenie powyżej 50% 6 – porażenie powyżej 75% Zabiegi chemiczne wykonuje się już przy 1 stopniu zagrożenia. Wykonuje się 2 lub 3 opryskiwania fungicydami z grupy strobilurynowych, na przemian z innymi fungicydami, lub biopreparatami naturalnymi.
Przypisy
Kategoria:Grzybowe choroby roślin