Karol Wądołkowski pseud. Mścisław (ur. w 1893 w Warszawie, zm. 4 sierpnia 1920 pod Paprocią Dużą) – harcerz, jeden z pierwszych skautów w Warszawie, porucznik Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Karol Wądołkowski uczył się w Gimnazjum Wojciecha Górskiego w Warszawie, gdzie z ramienia OMN współtworzył tajny skauting. W 1915 roku wraz z innymi starszymi skautami wstąpił do Batalionu Warszawskiego POW, gdzie został dowódcą kompanii. Po dołączeniu Batalionu do I Brygady Legionów Polskich służył w I Brygadzie. Na przełomie 1916/1917 był komendantem okręgu siedleckiego POW.
W czasie wojny polsko-bolszewickiej walczył w 201 pułku piechoty. Poległ w bitwie pod Paprocią Dużą.
Awanse podporucznik – przed 1917 rokiem porucznik – przed sierpniem 1920 roku kapitan – awansowany pośmiertnie
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6512 – pośmiertnie, 17 maja 1922 Krzyż i Medal Niepodległości z Mieczami – pośmiertnie Krzyż Walecznych – pośmiertnie
Życie prywatne Karol Wądołkowski był synem Antoniego i Stanisławy z Kręckich. Był najstarszym z ich trzech synów (pozostali to: Jerzy i Ignacy). Mieli trzy siostry: Reginę (1900–1996), późniejszą żonę Henryka Dyducha, Anielę i Annę (właśc.