Ze strony polskiej przepustkę mogła otrzymać osoba, która ukończyła 16 rok życia i była obywatelem polskim. Do przepustki można było dopisać dzieci własne, przysposobione i obce do 16 roku życia. Dokument był ważny przez trzy miesiące od daty wystawienia i upoważniał do dwukrotnego przekroczenia granicy państwowej tylko na ustalonych przejściach i w określonym czasie. Można było przebywać na dwóch obszarach konwencji wymienionych w przepustce łącznie przez okres sześciu dni (z dowodem osobistym lub tymczasowym zaświadczeniem tożsamości).

Wycieczkom, zjazdom, czy organizacjom można było wydawać przepustki zbiorowe.

W 1972 koszt wydania przepustki wynosił 30 złotych (opłata skarbowa w znaczkach).

Waluta Na podstawie wydanej przepustki i książeczki walutowej oddziały NBP lub kasy walutowe biur podróży dokonywały sprzedaży koron czechosłowackich. W 1975 turysta polski mógł otrzymać 400 koron w ciągu dwóch kolejnych lat. Obowiązywała norma 50 koron na każdy dzień pobytu (dzieci do lat 16 połowa normy), jednak nie więcej niż 200 koron na jeden wyjazd (dzieci połowa). Niewykorzystane pieniądze należało po powrocie odsprzedać kasie walutowej lub bankowi.

Zobacz też Droga Przyjaźni Polsko-Czeskiej

Przypisy

Kategoria:1955 w Czechosłowacji Kategoria:1955 w Polsce Kategoria:Stosunki polsko-czechosłowackie (Polska Ludowa) Kategoria:Turystyka