Właściciel Potoku Złotego Mikołaj Bazyli Potocki (1707–1782) ufundował ołtarz głównySadok Barącz, Pamiątki buczackie, Lwów: Drukarnia «Gazety Narodowej» 1882, s. 57. W kaplicach bocznych (transeptowych) znajdowały się ołtarze, które należały do kręgu lwowskiej rzeźby rokokowej. Zbigniew Hornung przypisał je warsztatowi Jana Jerzego Pinsla, datował na lata 60. XVIII w. oraz zwrócił uwagę, że pochodziły one z tego samego okresu co ambona i ołtarz św. Judy Tadeusza w kościele w Buczaczu, ufundowane przez Mikołaja Bazyliego Potockiego. Tomasz Zaucha uważa, że jest to hipoteza prawdopodobna, jednak należałoby rozważyć, czy nie były te zabytki dziełem Sebastiana Fesingera. Także ten badacz twierdzi, iż atrybucja rzeźb w kościele musi stać się przedmiotem ściślejszych badańTomasz Zaucha, Kościół parafialny p.w. Narodzenia Najśw. Panny Marii i Św. Szczepana pierwszego męczennika w Potoku Złotym, s. 213.
Latarnia, w której umieszczono herby fundatorów, wieńcząca kaplicę w tym kościele, ma odpowiedniki w kaplicy zamkowej w Brzeżanach wraz z jej dekoracją architektoniczną;