Podobne prace prowadziło lotnictwo Japońskiej Armii Cesarskiej, które w 1937 roku również zainteresowało się pozyskaniem maszyny zdolnej do eskortowanie na długich dystansach wypraw bombowych. W toku ewolucji wymagań lotnictwa armii, zaprojektowano i zbudowano jedyny produkowany seryjnie, dwusilnikowy samolot myśliwski tej formacji, Kawasaki Ki-45Leszek A. Wieliczko,Kawasaki Ki-45 kai Toryū, „Lotnictwo”, nr 3 (2024), s. 70-90, .
W stronę myśliwca dalekiego zasięgu Jeszcze w 1938 roku Wydział Techniczny Głównego Biura ds. Lotnictwa Armii (Rikugun Kōkū Honbu Gijutsubu) wystosował do wytwórni Mitsubishi i Nakajima zlecenie zaprojektowania i budowy myśliwca dalekiego zasięgu określanego mianem Myśliwiec lądowy 13-Shi (13-Shi Rikujo Sentoki). Mitsubishi odmówiła zajęcia się projektem z uwagi na obciążenie bieżącymi pracami, głównie przy projekcie 12-Shi Kansen, czyli późniejszym Mitsubishi A6M. Natomiast firma Nakajima zaprojektowała i zbudowała 13-Shi Sohatsu Rikujo Sentoki (Dwusilnikowy myśliwiec lądowy 13-Shi), który wyewoluował w maszynę Nakajima J1N. J1N nie sprawdził się jako maszyna eskortowa dalekiego zasięgu, ale osiągnął sukcesy w roli samolotu rozpoznawczego i myśliwca nocnego.