thumb|Grobowiec rodzinny Franciszka Pieniaka thumb|Tablica pamiątkowa w kościele Wniebowzięcia NMP we Włoszczowie Franciszek Pieniak ps. „Przebój”, „Tadeusz Orski” (ur. 14 października 1903 w Osinach, zm. 1 kwietnia 1968 w Warszawie) – porucznik piechoty Wojska Polskiego II RP, kapitan Armii Krajowej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 14 października 1903 w Osinach jako syn Jakuba.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości brał udział w szeregach Wojska Polskiego w wojnie polsko-bolszewickiej 1920. Walczył jak żołnierz 4 pułku piechoty Legionów. Od 4 sierpnia 1921 do 7 lipca 1922 był uczniem Szkoły Podchorążych, a w roku szkolnym 1922/23 uczniem Oficerskiej Szkoły Piechoty w Warszawie. 2 lipca 1923 prezydent RP mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z 1 lipca 1923 i 107. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a minister spraw wojskowych wcielił do 78 pułku piechoty w Baranowiczach. Następnie został awansowany do stopnia porucznika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925. Później był oficerem Szkoły Podchorążych Rezerwy w Berezie Kartuskiej. Z dniem 8 października 1928 został przydzielony na roczny kurs wychowania fizycznego w Centralnej Szkole Wychowania Fizycznego w Poznaniu. Od 15 września do 31 października 1930 był przydzielony do składnicy wojennej 78 pp.