Oprócz pracy badawczej, zajmowała się również działalnością pisarską. Publikowała artykuły popularnonaukowe w wydawanych w Polsce żydowskich czasopismach „Chwila” i „Opinia”. W późniejszym czasie jej artykuły były również publikowane w żydowskiej prasie w Stanach Zjednoczonych.
W 1950 roku wyjechała do Izraela (wraz z dziećmi – Zygmuntem i Stellą), gdzie kontynuowała swoją pracę naukową. W latach 1956–1980 pracowała w Muzeum Etnograficznym w Hajfie. Przyczyniła się do odrodzenia się wycinanki żydowskiej jako dziedziny twórczości artystycznej oraz rozpropagowała ten rodzaj sztuki (w wersji tradycyjnej jak i współczesnej) na terenie Izraela. Wspierała okolicznych twórców do kontynuowania działalności poprzez organizacje konkursów oraz licznych wystaw indywidualnych i zbiorowych poszczególnych wycinankarzy.
Z okazji 50-lecia działalności Gizy Frenkel w 1967 roku zorganizowano specjalną wystawę poświęconą głównemu tematowi jej zainteresowań w Muzeum Etnografii i Folkloru w Hajfie. W 1980 roku została wyróżniona przez muzeum w Tel-Awiwie nagrodą im. D. Dawidowicza za pracę nad etnografią Żydów Europy Wschodniej.
Zmarła 15 maja 1984 w Hajfie w Izraelu.