Władysław ŻarskiW ewidencji wojskowych C.K. Armii był określany w języku niemieckim jako „Ladislaus Zarski”. (ur. 14 sierpnia 1882 w Bełzie, zm. 1940 w ZSRR) – polski działacz niepodległościowy, porucznik rezerwy piechoty Wojska Polskiego, inspektor Policji Państwowej, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się 14 sierpnia 1882 w Bełzie jako syn Jana (c. k. woźny sądowy w Sanoku, zm. 4 maja 1908 w wieku 55 lat) i Katarzyny z domu Dunajewicz (1847–1920)). Miał rodzeństwo: Zofię (ur. 1881), Bronisława (ur. 1886, w 1913 szef Drużyn Bartoszowych w Sanoku), Stanisława Walentego (1888–1920, urzędnik sądowy). Wraz z rodziną zamieszkiwał w Posadzie Sanockiej.
W 1903 zdał egzamin dojrzałości w C.K. Gimnazjum Męskim w Sanoku (w jego klasie byli m.in. Jan Killar, Jan Rajchel, Franciszek Wanic).