Józef Fiema (ur. 9 stycznia 1910 w Niepołomicach, zm. 5 grudnia 1979) – polski prawnik, specjalista prawa cywilnego, profesor Uniwersytetu Wrocławskiego i Wyższej Szkoły Ekonomicznej we Wrocławiu.
Życiorys Uczęszczał do Gimnazjum Nowodworskiego w Krakowie, w którym uzyskał w 1928 r. maturę. Następnie do 1932 studiował w Lublinie, a w następnym roku uzyskał stopień magistra prawa na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie i na tej uczelni podjął 1 września 1934 r. pracę jako młodszy asystent wolontariusz w Katedrze Prawa Cywilnego. Dwa lata później awansował na stanowisko zastępcy asystenta, a po kolejnych dwóch latach został starszym asystentem. W tym czasie publikował artykuły, m.in. jako sekretarz redakcji „Przeglądu Prawa i Administracji”, oraz obronił pod kierunkiem prof. Stanisława Kulczyńskiego pracę doktorską (1937 r.). Oprócz pracy akademickiej odbył aplikację sądową, po czym w grudniu 1936 r. podjął pracę w Zarządzie Miejskim Lwowa i kontynuował ją do lutego 1939 r..