Aleksandra Mieczkowska-Wichlińska (ur. 18 października 1899 w Tucznie, zm. 5 lutego 1963 w Warszawie) – polska sanitariuszka, pielęgniarka, działaczka społeczna, powstaniec wielkopolski.
Życiorys Pochodziła z rodziny ziemiańskiej – jej ojcem był Lucjan Wichliński, a matką Justyna Emilia z Trzcińskich. Szkołę średnią ukończyła w Nowym Sączu, w tamtejszym klasztorze niepokalanek. Potem uczęszczała jeszcze przez dwa lata na Wyższe Kursy Żeńskie. Jeździła do Poznania w celu obserwacji obrad Sejmu Dzielnicowego (3–5 grudnia 1918). Działała w PCK, Kole Włościanek, Towarzystwie Kobiet Pracujących, Kole Młodych Polek, uczestniczyła w wiecach patriotycznych w Inowrocławiu i Tucznie. Pomagała matce w inicjowaniu działalności patriotycznej w regionie, dokształcała wiejskie dzieci, pisała wiersze i wspomnienia. Podczas powstania wielkopolskiego urządziła wraz z matką punkt opatrunkowy i wydawania żywności w Rucewie (strefa przyfrontowa). Pod Bydgoszczą uczestniczyła w akcji wymiany rannych jeńców.