Pod wpływem tego wydarzenia oprawcy podjęli dodatkowe środki ostrożności; odtąd krępowali ofiarom ręce oraz zasłaniali im oczy (niekiedy ich własnymi czapkami lub szalikami). Rannych dobijano bagnetami, a według niektórych źródeł także wrzucanymi do mogił granatami. Egzekucja trwała aż do zmierzchu. Po jej zakończeniu Niemcy zmusili Żydów z okolicznych wiosek do zasypania zbiorowych grobów. Prawdopodobnie niektórzy ciężko ranni Polacy zostali wówczas zakopani żywcem.

Imienna lista ofiar pacyfikacji, sporządzona przez Główną Komisję Badania Zbrodni Hitlerowskich w Polsce, zawiera 265 nazwisk. Inne źródła podają natomiast, że zamordowano 215, 216 lub 228 osób. Masakrę przeżyło nie więcej jak 30 mężczyzn ze Skłobów. Była to najkrwawsza ze wszystkich pacyfikacji „hubalowskich”.

Tego samego dnia Niemcy doszczętnie spalili również Gałki i Hucisko, gdzie zamordowali odpowiednio dwunastu i dwudziestu dwóch Polaków. Był to ostatni akt pacyfikacji „hubalowskich”.