Circé (Q47) – francuski okręt podwodny z okresu I wojny światowej, jednostka prototypowa typu Circé. Została zwodowana 13 września 1907 roku w stoczni , a do służby w Marine nationale weszła w 1909 roku. Podczas wojny okręt operował na Adriatyku, zatapiając 25 maja 1917 roku niemiecki podwodny stawiacz min SM UC-24. Okręt został zatopiony 20 września 1918 roku, storpedowany nieopodal Cattaro przez austro-węgierski okręt podwodny SM U-47.
Projekt i budowa „Circé” zamówiona została 8 października 1904 roku na podstawie programu rozbudowy floty francuskiej z 1904 roku. Jednostkę zaprojektował inż. Maxime Laubeuf, powiększając swój poprzedni projekt (Aigrette) i dostosowując go do napędu dwuśrubowego.
„Circé” zbudowana została w w Tulonie. Stępkę okrętu położono w 1905 roku, a zwodowany został 13 września 1907 roku. Nazwa nawiązywała do mitologicznej wróżbitki – Kirke. Dane taktyczno–techniczne „Circé” była średniej wielkości okrętem podwodnym o konstrukcji dwukadłubowej. Długość całkowita wynosiła 47,1 metra, szerokość 4,9 metra i zanurzenie 3 metry. Wyporność w położeniu nawodnym wynosiła 351 ton, a w zanurzeniu 491 ton. Okręt napędzany był na powierzchni przez dwa silniki Diesla MAN o łącznej mocy 630 koni mechanicznych (KM). Napęd podwodny zapewniały dwa silniki elektryczne Hillairet-Huguet o łącznej mocy 460 KM.