Tabor obejmował 1250 parowozów, 37 072 wagonów towarowych i 995 pasażerskich.
Kolej posiadała duże warsztaty kolejowe w Jekaterynosławiu (największe w Rosji) oraz mniejsze w innych miastach. Na początku XX wieku była koleją o najintensywniejszym ruchu towarowym w Rosji. Z większych obiektów inżynieryjnych, w przebiegu kolei był m.in. most na rzece Dniepr w Jekaterynosławiu i most na Ingulcu.
Kolej utrzymywała 18 szkół kolejowych.
Po zdobyciu władzy przez bolszewików na skutek rewolucji październikowej, kolej została w maju 1918 włączona do sieci kolei podległych Ludowemu Komisariatowi Transportu (NKPS).
Przypisy
Bibliografia N. Konariew (red.), Żeleznodorożnyj transport. Encykłopedija, Moskwa, 1995.
Kategoria:Historia kolei w Rosji Kategoria:Transport w Imperium Rosyjskim Kategoria:Transport kolejowy na Ukrainie