Gaspare Visconti (ur. 1538, zm. 12 stycznia 1595) – arcybiskup Mediolanu od 1584 do 1595 roku.
Wczesne lata życia Urodzony w roku 1538 w szlacheckiej rodzinie Visconti, Gaspare Visconti zdobył tytuł Doctor Utriusque Iuris na Uniwersytecie w Pawii, gdzie został profesorem prawa. Rozpocząwszy karierę kościelną, przeniósł się do Rzymu, otrzymał miejsce auditora (sędziego) Roty Rzymskiej. W roku 1580 papież Grzegorz XIII wyznaczył Viscontiego na swojego legata, aby przeprowadził dochodzenie w Zakonie Maltańskim i uspokoił spór dotyczący Wielkiego Mistrza Jeana de la Cassière. W roku 1583 powrócił z Malty do Włoch, 4 listopada 1584 roku został powołany na biskupa Novary, będąc poleconym papieżowi przez św. Karola Boromeusza.
Arcybiskup Mediolanu Arcybiskup Mediolanu Karol Boromeusz zmarł w nocy z 3 na 4 listopada 1584 roku, a już 28 listopada papież przeniósł Gaspare Viscontiego z diecezji w Novarze, gdzie jeszcze nie został wprowadzony, do Mediolanu. 13 grudnia 1584 roku został konsekrowany na biskupa przez kardynała Tolomeo Gallio. Wprowadzony został formalnie do Mediolanu w dniu 22 lipca 1585 roku.