W głębi sceny pojawiała się ogromna kotara z neonem LED wyświetlającym liczbę 666, tradycyjnie już zaprezentowano ogromne backdropy z ilustracjami płyt i singli, nawiązujące do wykonywanej kompozycji oraz (na początku koncertów) otoczony halogenami kilkumetrowy trójkąt z wizerunkiem Eddiego znanego z albumu Killers. Nie zabrakło również pirotechniki oraz specjalnych układów choreograficznych. W trakcie prezentacji utworu „The Number of the Beast” na scenie pojawiały się modelki przebrane za diabelskie kapłanki, zaś na widzów spoglądała mechatroniczna lalka Bafometa. Po raz pierwszy na szerszą skalę wykorzystano telebimy stadionowe, emitujące obraz na znaczne odległości. W przypadku kolejnych tras obecność wideo - ekranów stała się standardem na niemal każdym show.
Zespół zabrał w trasę aż cztery różne wersje maskotek Eddiego. Podczas kilku koncertów w kulminacyjnym momencie prezentacji utworu „Iron Maiden”, oczom publiczności ukazywała się kilkumetrowa, nadmuchiwana głowa Eddiego, wyglądająca identycznie jak na okładce debiutanckiego albumu z 1980 roku. Aczkolwiek w przypadku większości koncertów zastąpiono ją popiersiem wielkiego Eddiego pamiętanym z „Give Me Ed... ’Til I’m Dead Tour”.