Jako dziecko powiedziała: „ Zwykle bałam się ludzi, którzy chcieli mnie przytulić”; „Jako dziecko nie lubiłam być przytulana. I kiedyś bałam się jednego z moich nauczycieli w szkole, ale potem spotkałam go kilka miesięcy temu i było naprawdę miło. To dziwne, jak rzeczy się zmieniają”.
Jednymi z jej najwcześniejszych wspomnień związanych z muzyką było znalezienie elektrycznego pianina na strychu rodziców, które kiedyś należało do jej siostry Mirandy i fascynacja melodiami, które można było wydobyć z tego instrumentu czy też śpiewanie piosenki „Don't Worry, Be Happy” przy rodzinnym stole. Jej rodzice śpiewali tę piosenkę w chórze jako hobby. Aurora jest jedynym członkiem swojej rodziny, który podjął karierę muzyczną. Naukę gry na pianinie rozpoczęła w wieku sześciu lat, grając słuchane przez siebie utwory: „Naprawdę kocham muzykę klasyczną, a kiedy znalazłam to pianino na strychu, po prostu zaczęłam naciskać klawisze i próbować rozgryźć moje ulubione utwory klasyczne. Zaczęłam tworzyć melodie, które rozpoznawałam. Było coś wyjątkowego w możliwości grania samodzielnie — emocje z tym związane sprawiały, że chciałam grać dalej”.