thumb|200px|Gleby pseudobielicowe obejmowały gleby powstałe w procesie płowienia Gleby pseudobielicowe – dawna nazwa gleb płowych i gleb opadowo-glejowych, w których układ poziomów glebowych jest podobny do układu gleb bielicowych. Pod poziomem próchnicznym leży w nich wybielony poziom wymycia, a pod nim ciemniejszy poziom wmycia, lecz powstały one w wyniku innych procesów, niż klasycznie rozumiany proces bielicowania.
W Polsce mniej więcej do końca lat 50. XX wieku wszystkie gleby posiadające widoczny jaśniejszy poziom wymycia i, leżący pod nim, ciemniejszy poziom wmycia nazywano glebami bielicowymi. Jeszcze w drugim wydaniu systematyki gleb Polski z 1959 roku wszystkie gleby o tak wyglądającym profilu, bez względu na utwór, z którego powstała dana gleba, ani na sposób w jaki powstał przejaśniony poziom, były łączone w typ gleb bielicowych.
Na początku lat 60., aby rozróżnić gleby piaskowe powstałe z pomocą klasycznego procesu bielicowania (rozpuszczenie przez kwasy próchniczne niektórych minerałów i przemieszczenie ich w głąb profilu) od gleb, w których poziom eluwialny powstał w inny sposób, polscy gleboznawcy wprowadzili pojęcie gleb pseudobielicowych.