odczyn oraz rozwinięty przez orkę poziom orno-próchniczny powstały częściowo z poziomu eluwialnego.

W ramach rolniczej klasyfikacji gruntów typ gleb bielicowych dzielił się na 2 podtypy: gleby bielicowe właściwe i gleby pseudobielicowe. Podczas gdy przy pracach klasyfikacyjnych dla wszystkich gleb bielicowych poziom wymycia oznaczano jako A2, a poziom wmycia – B, to przy pracach kartograficznych, gleby pseudobielicowe miały rangę typu i dla ich odróżnienia od bielicowych właściwych, stosowało się analogicznie A3 lub A3(g) oraz B1.

W trzecim wydaniu systematyki gleb Polski, opublikowanym w 1974 roku, już nie spotyka się nazwy gleb pseudobielicowych. Gleby wcześniej tak nazywane zostały wydzielone jako gleby płowe, gleby bielicowe właściwe, gleby opadowo-glejowe (pseudoglejowe) odgórnie glejowe właściwe lub odgórnie glejowe bielicowane.

Podczas gdy na początku gleby pseudobielicowe łączono przede wszystkim z opadowym oglejeniem (wywołanym przez zatrzymującą się wodę opadową) to w dzisiejszych czasach uważa się, że w większości przypadków odpowiadają im współcześnie nazwane gleby płowe. Pojęcie gleb pseudobielicowych jest aktualnie uważane za przestarzałe i nie powinno być wykorzystywane do nazywania gleb.

Zobacz też szczerki

Przypisy

Pseudobielicowe, gleby