12 grudnia 1920 w imieniu miasta przemawiał podczas uroczystego powitania 2 Pułku Strzelców Podhalańskich w Sanoku•. W 1923, 1924 był oficerem rezerwowym 70 Pułku Piechoty w Jarocinie. W 1934, jako oficer rezerwy pospolitego ruszenia był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr VI we Lwowie jako oficer reklamowany na 12 miesięcy i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Rawa Ruska.
Zmarł 3 kwietnia 1965. Został pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Krośnie. Był żonaty z Apolonią (1886-1977). Miał dzieci, które uczyły się w sanockim gimnazjum do 6 października 1925: Marię (ur. 1910, klasa V w Sanoku; klasa VI w Sokalu w 1927), Władysława Mariana (klasa IV) i Tadeusza (klasa II w Sanoku; klasa III w Sokalu w 1927; żyjący w latach 1914–1991, późniejszy lekarz w Krośnie•)••.
W opinii Józefa Stachowicza wyrażonej po latach, Urban Przyprawa był wybitnym profesorem gimnazjalnym filologii klasycznej.
Odznaczenia austro-węgierskie Brązowy Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Sił Zbrojnych i Żandarmerii (przed 1914) Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych (przed 1914) Krzyż Jubileuszowy dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych (przed 1914)
Przypisy
Bibliografia