Maria z Nazaretu, Maria (Maryja) Panna, Święta Dziewica, jest w kalwinizmie szanowana jako wzór wiary, lecz nie jest otaczana kultem.
mały|Kalwiński kościół Marii Panny w Payerne (Szwajcaria) Kościoły ewangelicko-reformowane mają swój początek w XVI-wiecznej reformacji protestanckiej, która powstała w wyniku sprzeciwu m.in. wobec (zdaniem reformatorów) nadmiernie rozwiniętego katolickiego kultu maryjnego. Kalwinizm był tworem następnego po Lutrze pokolenia reformatorów, dlatego teologia kalwinizmu w jeszcze większym stopniu niż luteranizm, zerwała z katolicką tradycją maryjną.
Podstawy mariologii W kalwinizmie maryjne rozważania teologiczne mają niewielkie znaczenie. Mariologia kalwińska, która nie stanowi odrębnego działu teologii, opiera się na:
Biblii, która w opinii apologetów kalwińskich nie zawiera dostatecznego potwierdzenia roli i znaczenia, przypisywanych Marii Pannie w katolicyzmie. podstawach teologii reformowanej takich jak m.in.: Institutio religionis christianae (Nauka religii chrześcijańskiej) Kalwina (1536), Katechizm Heidelberski (1563) i tzw. II Helweckie wyznanie wiary (1566).