Znaczna część sukcesu koreańskiej fali zawdzięcza po części rozwojowi usług społecznościowych i internetowych platform udostępniania wideo, takich jak YouTube, które pozwoliły koreańskiemu przemysłowi rozrywkowemu dotrzeć do znacznej zagranicznej publiczności. Wykorzystanie tych środków w ułatwiło promowanie, dystrybucję i konsumpcję różnych form rozrywki (i w szczególności K-popu) przyczyniając się do gwałtownego wzrostu ich popularności na całym świecie od połowy lat 2000–2009.
Ogólny zarys Koreańskie określenie zjawiska jest neologizmem. Termin hanryu (Hangul: 한류), częściej latynizowany jako hallyu, składa się z dwóch rdzennych słów: han (韓) mniej więcej oznacza „koreański”, natomiast liu lub ryu (流) oznacza „płynąć” lub „fala”, odnosi się do rozpowszechniania kultury koreańskiej.
Pojęcie koreańskiej fali obejmuje globalną wiedzę o różnych aspektach kultury Korei Południowej, w tym filmy i telewizję (zwłaszcza seriale koreańskie), K-pop, manhwy, język koreański, modę, koreańską kuchnię oraz sporty elektroniczne i gry komputerowe.