Moshe (Murray) Rosman (ur. 4 lipca 1949 w Chicago) – izraelski historyk, specjalista w dziedzinie historii Żydów polskich, profesor Wydziału Historii Żydowskiej Uniwersytetu Bar-llana w Izraelu.
Życiorys i działania naukowe Pochodzi z polsko-żydowskiej rodziny, wywodzącej się z okolic Pińska. W 1971 roku otrzymał stopień licencjata w dziedzinie psychologii na Uniwersytecie Columbia w Nowym Jorku, w 1972 judaistyki w Jewish Theological Seminary of America. W 1973 zaczął studia doktoranckie z historii. W czasie studiów przyjechał do Polski (1978) i prowadził badania nad historią Żydów polskich w okresie nowożytnym. W 1979 z rodziną wyemigrował do Izraela. W październiku 1979 zaczął prowadzić zajęcia na Uniwersytecie Bar-Ilana jako wykładowca gościnny, a od 1982 jako wykładowca i starszy wykładowca. Był stypendystą w Diaspora Research Institute na Uniwersytecie Telawiwskim. Także w 1982 z wyróżnieniem obronił pracę doktorancką. W 1990 praca została opublikowana jako „Jews in the Sieniawski- Czartoryski Territories”. W 2000 pracę uhonorowano Nagrodą im. Fundacji Jerzego Milewskiego. W 1983 Moshe Rosman uzyskał habilitację. W 1984 doktorat Rosmana wyróżniono Nagrodą Jefroykin z Żydowskiego Funduszu Narodowego za najlepszą pracę na temat Żydów wschodnioeuropejskich.