Okręty posiadały też trzy podwodne wyrzutnie torpedowe kal. 450 mm, dwie na dziobie, po jednej na każdej z burt, na wysokości pierwszej wieży artyleryskiej, i jedną na rufie.
Opancerzenie Pancerniki typu Radetzky posiadały pas opancerzenia o grubości 230 mm w centralnej części okrętu, chroniący magazyny amunicji, maszynownie i inne wrażliwe pomieszczenia, wykonany ze stali cementowanej Kruppa. W kierunku przednich i tylnych barbet wież artyleryjskich, grubość pasa zmniejszała się do 100 mm. Gródź przeciwtorpedowa o grubości 58 mm biegła wzdłuż całej burty, zapewniając drugą warstwę opancerzenia podwodnego, w przypadku gdy główny pas opancerzenia został spenetrowany. Była to jedna z prób stworzenia przez Poppera gepanzerter minenboden, czyli podwójnego dna w celu zwiększenia podwodnej ochrony okrętu przed torpedami i minami. Podwójne dno projektu Poppera oparte było bardziej na jego własnych teoriach niż testach i eksperymentach. Pomiędzy zewnętrznym pancerzem a grodzią pozostawiono trochę wolnej przestrzeni, co według Poppera miało zamortyzować wewnętrzną gródź przed podwodną falą uderzeniową. Jednak ograniczenia budżetowe nigdy nie pozwoliły mu na przeprowadzenie testów swojego podwójnego dna. Grodzie wodoszczelne pomiędzy przedziałami okrętu miały 150 mm grubości.