Drewniany most na Dunajcu w Pieninach – nieistniejący drewniany most kratownicowy na Dunajcu, na terenie obecnej gminy Krościenko nad Dunajcem.

Historia Most znajdował się na drodze ze Szczawnicy do Krościenka nad Dunajcem naprzeciwko Zawiesów i pozwalał na dotarcie do Rynku ulicą św. Kingi. Został zbudowany w latach 1871–1872 według oryginalnego projektu inżyniera Wacława Ibiańskiego.

Drewniany most spoczywał na murowanych przyczółkach i jednym, również murowanym, filarze posadowionym pośrodku nurtu Dunajca. Miał długość ok. 70 m (dwadzieścia sążni na jedno przęsło). Kratownicowa konstrukcja, nazywana później „systemem Ibiańskiego”, przykryta była dachem pokrytym gontem. Stanowił pierwszą stałą przeprawę przez rzekę w tej okolicy.

W lipcu 1934 Polskę nawiedziła największa powódź w latach międzywojennej. Ulewne opady podniosły wody Dunajca do bardzo wysokiego poziomu. W wyniku powodzi 16 lipca 1934 w most uderzyły pozostałości „Białego Domku” z Cypla. Most rozpadł się na dwie części. Jedna osiadła koło Stodółek, natomiast druga uderzyła w budowany w tym czasie żelbetowy Most im. Józefa Piłsudskiego w Krościenku nad Dunajcem.

Współcześnie można zobaczyć pozostałości przyczółków mostu oraz filara w nurcie rzeki.