thumb|Tx26-427 Tx26-427 – polski parowóz wąskotorowy na tor o rozstawie 600 mm, wyprodukowany w 1928 roku w Pierwszej Fabryce Lokomotyw w Polsce SA (Fablok) w Chrzanowie jako jedyny zbudowany parowóz typu W2A. Tendrzak o układzie osi D (0-4-0T), z silnikami bliźniaczymi na parę nasyconą. Poprzednio nosił oznaczenia PKP D3-1002, DRG 99 1575 i PKP Tx3-427. Od 1961 roku został zaliczony do serii PKP Tx26 (wraz z lokomotywami typu W1A). Służył do 1975 roku na PKP na różnych kolejach, zachowany jako nieczynny eksponat w skansenie taboru kolejowego w Chabówce.
Historia budowy Pojedynczy parowóz typu W2A o numerze fabrycznym 179 powstał w 1928 roku w Pierwszej Fabryce Lokomotyw w Polsce (Fablok) w Chrzanowie, na zamówienie Ministerstwa Spraw Wojskowych z 1927 roku, jako prototyp lokomotywy dla wojskowych kolei polowych, z możliwością pracy na torze o rozstawie 600 lub 750 mm (po przystosowaniu). Lokomotywa została opracowana w Fabloku z udziałem prof. Antoniego Xiężopolskiego, przy czym w konstrukcji częściowo wykorzystano dokumentację wcześniejszych parowozów Fabloku typów W1A i W3A, wywodzących się z projektu austriackiego. Wyprodukowanie podwozia z silnikami i układem napędowym Fablok podzlecił jednak Warszawskiej Spółce Akcyjnej Budowy Parowozów (WSABP), a kotła – zakładom Fitzner-Gamper-Zieleniewski w Sosnowcu.