Gospodarka księstwa pozostała oparta na eksporcie produktów rolnych do Anglii i Niderlandów. Książę Fryderyk nie angażował się w sprawy gospodarcze tak jak jego zafascynowany merkantylizmem ojciec, próbujący zdobyć wyższą pozycję wewnątrz państwa i na arenie międzynarodowej poprzez zwiększenie dochodów księstwa. Zapatrzony w przepych Wersalu Ludwika XIV i na dwór swojego wuja Wielkiego Elektora, Fryderyk Kazimierz roztoczył mecenat nad sztuką i kulturą. W 1684 roku dokonano pierwszego w historii druku książki w języku łotewskim. Ze stolicy kraju, Mitawy, starał się uczynić znaczny ośrodek kulturalny organizując kosztowne uroczystości. W 1697 roku podejmował udającego się do zachodniej Europy Piotra I Wielkiego. Książę rozpoczął także budowę nowego pałacu w Mitawie, w tym celu sprowadzając artystów i rzemieślników z Europy Zachodniej. Jednak koszty utrzymania wystawnego dworu i liczne inwestycje księcia wiązały się z ogromnym obciążeniem dla budżetu niewielkiego księstwa. Polityka ratowania budżetu poprzez zapożyczanie się u szlachty, psucie monety i wzorem książąt niemie wynajem najemników za granicę, nie przysporzyła mu popularności wśród szlachty. Z drugiej strony książę kontynuował tradycję Kettlerów, otaczając opieką kurlandzkich chłopów.