Bombardowanie Ankony – operacja morska podczas kampanii adriatyckiej pomiędzy marynarkami wojennymi Włoch i Austro-Węgier. Siły Kaiserliche und Königliche Kriegsmarine ostrzelały obiekty wojskowe i cywilne w prowincji Ankona oraz okoliczne wyspy. Akcja została spowodowana wypowiedzeniem przez Włochy wojny Austro-Węgrom.
Tło wydarzeń Jednym z głównych powodów, dla których adm. Anton Haus nie chciał używać swoich pancerników w operacjach z daleka od Puli w pierwszych miesiącach wojny było przekonanie, że Włochy nie pozostaną neutralne w tym konflikcie. Kiedy Włochy zadeklarowały swoją neutralność w sierpniu 1914 roku, Haus wierzył, że nie będą oni mieli zbytnich oporów przed zaatakowaniem swoich byłych sojuszników. Włoscy politycy i wojskowi od dekad marzyli o przejęciu kontroli nad włoskojęzycznymi prowincjami Austro-Węgier. Nie było to możliwe, gdy Włochy były częścią Trójprzymierza, jednak po wybuchu wojny i ogłoszeniu neutralności, mogły działać z większą swobodą. Włoski rząd z premierem Antonio Salandrą na czele przyjął strategię określoną przez nich jako sacro egoismo (święty egoizm), co oznaczało, że Włochy przyjmą strategię będącą najlepszym rozwiązaniem dla nich samych.