Feliks Polak (ur. 8 listopada 1901 we Lwowie, zm. 2 lutego 1987 w Krakowie) – polski chemik, profesor nauk chemicznych, profesor zwyczajny Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Życiorys Urodził się w rodzinie Franciszka, właściciela restauracji, i Marii z Bogdanów. Miał dwóch starszych braci i dwie siostry. Brat Adolf (1890–1967) był wybitnym inżynierem mechanikiem, konstruktorem wysokoprężnych silników spalinowych, okrętowych silników parowych oraz turbin na parę odlotową. We Lwowie ukończył szkołę powszechną i gimnazjumAndrzej Cichocki, Feliks Polak (1901–1987). Chemik, technolog, wynalazca, pionier polskiej chemii zeolitów [dostęp 2024-01-22].. Maturę zdał w 1919 roku i w tym samym roku rozpoczął studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Lwowskiej, Oddział Chemii Fabrycznej. W roku 1921 został młodszym asystentem w Katedrze Technologii Przemysłu Rolnego, u prof. Wiktora Syniewskiego, od 1927 pracował pod kierunkiem Adolfa Joszta. W roku 1923 na podstawie pracy pt. Warunki powstawania dekstryny granicznej uzyskał dyplom inżyniera chemika i został mianowany starszym asystentem. W roku 1926 obronił z odznaczeniem pracę doktorską dotyczącą skrobi pt. O hydrolizie beta-diastatycznej i uzyskał stopień doktora nauk technicznych.