Beton samonaprawialny (ang. self repairing concrete, self healing concrete) należy do klasy tzw. „inteligentnych” materiałów, które w swej strukturze mają zdolność do naprawy własnych uszkodzeń mechanicznych. Idea ta narodziła się z obserwacji systemu biologicznego, który ma zdolność leczenia własnych ran.
Mechanizmy samoleczenia samonaprawa betonu jako rezultat opóźnienia hydratacji cementu Po powstaniu rys w betonie, nieprzereagowane cząstki cementu mogą być wystawione na oddziaływanie wody, która wnika do rysy. W tym przypadku może wystąpić ponowna hydratacja i produkty rehydratacji wypełnią rysę. zastosowanie mikroorganizmów (Bacillus Pasteurii, których produkt metabolizmu – CaCO3 – może wypełniać rysy powstałe w betonie) wprowadzenie chemicznego „środka leczniczego” w postaci kapsułek sferycznych lub cylindrycznych. W elemencie betonowym rozsiane są kapsułki zawierające monomer oraz kapsułki zawierające katalizator. W momencie gdy powstaje rysa, kapsułki niszczą się, zawarte w nich składniki wypływają i mieszają się ze sobą. Rysa jest wypełniana monomerem, który po chwili ulega polimeryzacji i spaja pęknięcie.