Prowincje znalazły się w granicach Diecezji Tracja, utworzonej w ramach Prefektury Wschodu.
W 341 swoją misję chrystianizacyjną wśród naddunajskich Gotów rozpoczął Wulfila (nazywany potem apostołem Gotów; Wulfila był m.in. tłumaczem Biblii (Biblia gocka). Pod wpływem jego działalności Goci, początkowo skłonni przyjąć trynitaryzm, odrzucili tę doktrynę i stali się gorliwymi arianami. Po zakończeniu misji w 348 osiadł w Mezji, gdzie mieszkał do końca życia.
W 382 cesarz Teodozjusz I Wielki, wobec kolejnej fali najazdów i porażek militarnych Rzymu (kluczowa bitwa pod Adrianopolem w 378 roku, w której zginął cesarz Walens), po uzyskaniu chwilowej równowagi sił zawarł z Gotami porozumienie, na mocy którego mogli się osiedlić w granicach Cesarstwa, po południowej stronie Dunaju, w zamian za obronę jego granic. Wizygoci zostali w rezultacie foederati – sprzymierzeńcami Rzymu – osiedli w Dolnej Mezji, otrzymali szeroką autonomię, ale byli zobowiązani dostarczać cesarstwu żołnierzy, walczących jednak pod gockim dowództwem. Warunki te pozwoliły uspokoić sytuację na granicy;