Aleksander Malinowski (ur. 27 lutego 1869 we wsi Łuka (powiat taraszczański guberni kijowskiej), zm. 25 grudnia 1922 w Zakopanem) – polski działacz socjalistyczny i niepodległościowy, wydawca źródeł, inżynier technolog.
Życiorys Syn Antoniego (zm. 1882) - dyrektora cukrowni i byłego powstańca styczniowego i Malwiny z Grosheimów, jako jedno z ich siedmiorga dzieci. Po ukończeniu gimnazjum w Białej Cerkwi studiował w latach 1889–1895 na wydziale mechanicznym Instytutu Technologicznego w Charkowie, uzyskując w 1895 dyplom inżyniera technologa. Zamieszkał w Warszawie, pracował w fabryce Vesta, a następnie w Kolei Nadwiślańskiej. W 1895 związał się z nielegalną Polską Partią Socjalistyczną.
W latach 1897–1898 i 1904-1905 był członkiem Centralnego Komitetu Robotniczego PPS. Zajmował się tzw. techniką, czyli przewozem i kolportażem wydawnictw. W 1899 przewiózł z Wilna do Łodzi tajną drukarnię Robotnika. Okresowo był sekretarzem Komitetu Zagranicznego PPS.
Metodą ankiet zbierał informacje o sytuacji politycznej, strajkach i aresztowaniach w Królestwie Polskim. Z redakcyjną pomocą Leona Wasilewskiego ogłosił dwa tomy (tom 3 obejmujący lata 1902-1904 pozostał w rękopisie). Pośmiertnie wydano fragmenty jego korespondencji i wspomnień.