Beton polimerowy (beton żywiczny, PC) – beton, w którym spoiwo cementowe zastąpiono żywicami syntetycznymi.
Początki betonu polimerowego można datować na lata 30. XX wieku, a to za sprawą Hermanna Staudingera, który wyjaśnił budowę łańcucha polimerowego. Początkowo właściwości polimerów nie były znane, jednakże istniało przeświadczenie o pozytywnym ich wpływie na beton, do którego coraz częściej były dodawane.
Skład Do wytwarzania betonu żywicznego stosowane są najczęściej kruszywa kwarcowe. Jako lepiszcze w PC stosowane są syntetyczne żywice chemoutwardzalne. Najczęściej są nimi dwuskładnikowe układy na bazie żywic poliestrowych, poliuretanowych, metakrylowych, winyloestrowych i epoksydowych. Ze względu na niską cenę do produkcji elementów prefabrykowanych najczęściej stosuje się nienasycone żywice poliestrowe. Żywice te nie są wrażliwe na nieznaczne zawilgocenie kruszywa, jednak nadmiar wilgoci może wpływać negatywnie na proces sieciowania i właściwości mechaniczne elementu. Dodatkowo, w celu zmniejszenia zawartości mikroporów oraz pęcherzyków powietrza, w mieszaninach tych zazwyczaj stosuje się mikrowypełniacze.