Przynajmniej w okresie przejściowym, który miał trwać do 2015, oba podmioty federacji miałyby szerokie możliwości blokowania ustaw federalnych, podczas gdy Kiszyniów nie miałby możliwości ingerowania w ich sprawy wewnętrzne.
Rosja spodziewała się szybkiego podpisania dokumentuJ. Solak, Mołdawia..., s. 176., który w ocenie Janusza Solaka gwarantował jej utrzymanie wpływów w Mołdawii, potencjalnie utrudniał Kiszyniowowi integrację z Europą, zapewniał też Naddniestrzu przetrwanie. Moskwa podkreślała, że dokument był współtworzony przez OBWE i cieszył się aprobatą organizacji. Zadowolenie z memorandum wyrażał początkowo także Voronin, który nazywał je „realistycznym kompromisem”. Dodatkowe żądania wysuwał natomiast Smirnow, który pragnął, by w Naddniestrzu pozostał rosyjski kontyngent wojskowy, a język rosyjski był drugim urzędowym językiem Mołdawii.
Odrzucenie memorandum Kozaka Vladimir Voronin w ostatniej chwili, w dniu planowanego podpisania memorandum, tj. 25 listopada 2003, wycofał swoje poparcie dla dokumentu. Na decyzję tę wpłynęła misja OBWE w Kiszyniowie razem ze specjalnym przedstawicielem USA, informując prezydenta Mołdawii o tym, że nie wszyscy członkowie organizacji aprobowali treść memorandum.