W ślad za Atenami pokój z Macedonią zawarli Fokijczycy. Filip II zagwarantował Falajkosowi i jego ośmiotysięcznej armii nietykalność i ochronę przed Tebami. Musieli oni opuścić Delfy, zostali pozbawieni na stałe broni i koni, a wszystkie miasta związku (poza Abaj) miały utracić mury obronne. Na ludność nałożono kontrybucję w wysokości 60 talentów (według Ewy Wipszyckiej 60 talentów było tylko roczną ratą, zaś cała suma opiewała na 10 000 talentów) oraz przesiedlono ją do wiosek liczących maksymalnie 50 domów. Filip przejął miejsce Fokijczyków w Amfiktionii Delfickiej, nadano mu prawo pierwszeństwa w dostępie do wyroczni, zyskał też ogólnohelleńską sławę jako wyzwoliciel Delf.
Przypisy
Bibliografia
Wojna święta w starożytnej Grecji
Święta wojna III Kategoria:Starożytna Macedonia