Pod koniec lipca Cyceron wyjechał z Tuskulum, co związane było z rozwodem z jego drugą żoną, Publilią. Nie odwiedził jednak Rzymu, gdyż nie chciał brać udziału w igrzyskach ku czci Wiktorii i Cezara, obchodzonych uroczyście w dniach 20–30 lipca, w czasie których posąg dyktatora niesiono obok posągu bogini. W liście do swojego przyjaciela Attyka nie powstrzymał się od uszczypliwej uwagi, gdyż – jak słyszał – lud rzymski nie oklaskiwał posągu Wiktorii z powodu złego sąsiada.
thumb|Ruiny rzymskiej willi w Tuskulum. Uważane za pozostałości, odbudowanego przez cesarza Trajana, domu Cycerona. Fotografia z 1891 roku 1 sierpnia 45 roku Cyceron powrócił do Tuskulum. Mimo że był bardzo krytyczny wobec dyktatora, nie chciał uczestniczyć w działaniach antycezariańskich spiskowców i nie popierał ich. Skupił się na dalszej pracy naukowej. Jeszcze tego samego dnia pochylił się nad zwojem papirusów i rozpoczął pracę nad nowym dziełem. Było to De natura deorum, w którym – jak napisał do Attyka – z początku zamierzał wystąpić przeciw epikurejczykom.