Funkcjonalna spektroskopia bliskiej podczerwieni (fNIRS lub fNIR) – metoda badawcza używana w neurologii i neurobiologii, wykorzystująca spektroskopię bliskiej podczerwieni (NIRS) do funkcjonalnego neuroobrazowania. Za pomocą fNIRS, aktywność mózgu jest mierzona przez reakcje hemodynamiczne związane z zachowaniem neuronów. mały|Hitachi ETG-4000 fNIRS fNIR to nieinwazyjna metoda obrazowania, która wykorzystuje ilościową analizę stężenia chromoforów przy użyciu pomiaru amortyzacji światła w bliskiej podczerwieni (NIR) i zmian tymczasowych lub fazowych. Widmo optyczne światła podczerwieni wykorzystuje optyczne okno, w którym skórę, tkanki i kości są przejrzyste dla podczerwieni w widmie 700–900 nm, podczas gdy hemoglobina (HB) i odtleniona hemoglobina (deoksy-Hb) są silniejszymy pochłaniaczami światła. Różnice w widmach absorpcji deoxy-Hb i oxy-Hb umożliwiają wykonywanie pomiarów względnych zmian stężenia hemoglobiny za pomocą współczynnika osłabienia światła o różnych długościach fal. Wybiera się dwie lub więcej fal, jedna ponad i jedna poniżej punktu izozbestycznego 810 Nm, w którym deoksy-Hb i oxy-Hb mają te same współczynniki poziomu absorpcji. Za pomocą zmodyfikowanego prawa Lamberta-Beera (mBLL), względna koncentracja może być obliczona jako funkcja całkowitej długości ścieżki fotonu.