Juliusz Teodor Grużewski, także Julian Grużewski lub Gruszewski (ur. 8 lutego 1808 w Kielmach, zm. 3 listopada 1865 w Paryżu) – obywatel ziemski na Żmudzi, oficer powstania listopadowego (kapitan kawalerii), następnie emigrant, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 8 lutego 1808 roku w Kielmach w rodzinie kalwińskiej jako syn generała wojsk polskich Jakuba Grużewskiego (1756–1829) i jego żony Doroty z domu Osten-Sacken. Był bliźniakiem Jarosława, podporucznika 1. pułku krakusów. Kształcony był przez guwernerów. Po śmierci ojca w zajmował się rodzinnym majątkiem.

Po wybuchu powstania listopadowego, nie czekając na dotarcie wojsk polskich na Litwę, zebrał 450 ochotników, głównie kosynierów. 23 marca 1831 r. zdobył z nimi rosyjski garnizon w Rosienach rozpoczynając powstanie na Żmudzi. Wzywał do udziału w walkach, ogłosił utworzenie trzyosobowego Rządu Tymczasowego. Po zorganizowaniu partyzantki w całym powiecie szawelskim przekazał stanowisko naczelnika powstania Ezechielowi Staniewiczowi. Pozostał jednocześnie dowódcą oddziału, z czasem finansując jego istnienie z własnego majątku. Dobrowolnie połączył swój oddział z korpusem Antoniego Giełguda, który przybył na Litwę 6 czerwca. Odsłaniał jego odwrót spod Wilna. Wraz z oddziałem 13 lipca przedostał się na teren Prus.