mały|Tullia d’Aragona Il Meschino, altramente detto il Guerrino – poemat epicki szesnastowiecznej włoskiej poetki Tullii d'Aragony, wydany pośmiertnie w Wenecji w 1560. Epos stanowi wierszowaną przeróbkę prozatorskiego dzieła piętnastowiecznego autora Andrei da Barberin. Utwór d'Aragony jest bardzo obszernym poematem. Dzieli się na trzydzieści sześć pieśni i liczy około trzydziestu tysięcy wersów. Został napisany przy użyciu oktawy (ottava rima), czyli strofy ośmiowersowej, układanej jedenastozgłoskowcem (endecasillabo). Oktawa była forma typową dla renesansowej i barokowej poezji włoskiej, jak również hiszpańskiej i portugalskiej. Jej obecność w literaturze polskiej wzięła się zresztą z przekładów poezji włoskiej. Oktawę wprowadził do epiki włoskiej Giovanni Boccaccio w XIV wieku. W XV wieku Luigi Pulci, Matteo Maria Boiardo i Angelo Poliziano usankcjonowali ją jako zwrotkę największych eposów bohaterskich, przygotowując grunt pod powstanie dwóch największych arcydzieł renesansowej poezji epickiej Orlanda szalonego Ludovica Ariosta i Jerozolimy wyzwolonej Torquata Tassa. Oba te dzieła są znane w Polsce od XVII wieku dzięki przekładom Piotra Kochanowskiego.