thumb|300px|Brytyjskie w drodze by zasilić blokadę Blokada Cieśniny Otranto – aliancka blokada morska Cieśniny Otranto, znajdującej się pomiędzy Brindisi we Włoszech a grecką wyspą Korfu, mająca miejsce w czasie I wojny światowej. Blokada miała na celu uniemożliwienie Austro-Węgierskiej Marynarce Wojennej wpłynięcie na wody Morza Śródziemnego i zagrożenia alianckim operacjom w tamtym rejonie. Blokada była efektywna przeciwko okrętom nawodnym, lecz okręty podwodne z bazą w Kotorze nadal mogły nie niepokojone wpływać na Morze Śródziemne.
Próba blokady thumb|Umiejscowienie blokady Cieśnina Otranto ma 75 km szerokości. Blokadę prowadziły głównie uzbrojone w 6-funtowe działa i bomby głębinowe First World War – Willmott, H.P., Dorling Kindersley, 2003, s. 186–187.. W 1915 roku, kiedy zaczynano blokadę, prowadziły ją dwie eskadry 20 dryfterów, wyposażonych w stalowe sieci, które miały zatrzymywać wrogie okręty podwodne lub przynajmniej informować o ich obecności jednostki na powierzchni. Trzecia eskadra stacjonowała w Brindisi. Dryftery wspierane były przez niszczyciele i lotnictwo. Jednak potrzeby kampanii dardanelskiej i innych operacji morskich pozostawiły blokadę bez odpowiednich środków do skutecznego powstrzymania okrętów podwodnych i w czasie wojny tylko austro-węgierski U-6Artykuł o blokadzie na stronie firstworldwar.com.