Rajdy i bitwy thumb|Uszkodzony austro-węgierski krążownik „Novara” po bitwie w Cieśninie Otranto, 15 maja 1917 Austriacy przeprowadzili kilka nocnych rajdów przeciwko blokadzie, pięć w 1915, dziewięć w 1916 i dziesięć w 1917 roku. Po rajdzie przeprowadzonym w grudniu 1916 roku przez cztery niszczyciele typu konferencja w Londynie uznała, że dryftery nie są odpowiednio chronione. Blokada została oddana pod dowództwo pojedynczego brytyjskiego oficera, komodora Algernona Heneage’a, który apelował, by do blokady użyć wszystkich dostępnych alianckich okrętów. Największy rajd został przeprowadzony nocą z 14 na 15 maja 1917 roku przez krążowniki „Novara”, „Helgoland” i „Saida”, wspierane przez niszczyciele „Csepel” i „Balaton” oraz austro-węgierskie okręty podwodne U-4 i U-27 razem z niemieckim UC-25 (działającym jako austro-węgierski U-89). Flotylla dowodzona przez komodora Miklósa Horthyego zatopiła 14 z 47 dryfterów i poważnie uszkodziła kolejne trzy.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Blokada Cieśniny Otranto · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.