We wczesnych latach 70. wolał grać za granicą, głównie we Włoszech, ale także w Niemczech, m.in. w filmie Luchino Viscontiego Ludwig (1972) z Helmutem Bergerem, Żołnierz fortuny (Il soldato di ventura, 1976) z Budem Spencerem, filmie giallo Lucio Fulciego Sette note in nero (1977) z Jennifer O’Neill i Gianni Garko, dramacie Eriprando Viscontiego Una spirale di nebbia (1977) z Claude Jade czy komedii Mario Monicelliego Markiz Grillo (Il marchese del Grillo, 1981) z Alberto Sordim.
Zmarł 15 sierpnia 1983 w Casablance w Maroku w wieku 34. lat. Według oficjalnego oświadczenia przyczyną śmierci było zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Miał dwie córki: Bérangére (1968-1991; zmarła w młodym wieku dwudziestu trzech lat i jest jedną z tych, którzy leżą pochowani razem z nim w grobie rodzinnym na cmentarzu Passy) ze związku z Bénédicte Lacoste i Camille (ur. 1980) z Barbarą Magnolfi.