Tadeusz Bartoszek ps. „Głowacki”, „Cegielski” (ur. 3 sierpnia 1896 w Porębie Dzierżnej, zm. 28 września 1944 w Warszawie) – polski lekarz internista, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, uczestnik tajnego nauczania na poziomie uniwersyteckim, żołnierz AK (kpt. rez. lek.), w czasie powstania warszawskiego – dowódca 2 Kompanii Batalionu Ruczaj.
Życiorys Syn Józefa i Michaliny z domu Arnold, urodzony 3 sierpnia 1896 we wsi Poręba Dzierżna. Ukończył Szkołę Realną W. Wróblewskiego w Warszawie. Od 1909 należał do Organizacji Młodzieży Narodowej. W listopadzie 1915 rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego. W czasie I wojny światowej wstąpił do Legionów Polskich, gdzie służył w stopniu podporucznika podlekarza w 4 pułku piechoty. Ponadto należał do POW i używał pseudonimu „Głowacki”. W 1917 został aresztowany przez Niemców w Mławie i był więziony w obozie w Havelbergu, a następnie w Modlinie.