Ceno Kryeziu też jako Hassan Kryeziu, Ceno bej Kryeziu, Ceno beg Jakova (ur. 1895 w Djakowicy, zm. 14 października 1927 w Pradze) – albański polityk i dyplomata, w 1925 minister spraw wewnętrznych w rządzie Ahmeda Zogu.
Życiorys Pochodził z zamożnej rodziny posiadaczy ziemskich. Był synem Rizy Kryeziu i Gjylshahe. Kształcił się w Turcji. W czasie I wojny światowej dowodził oddziałem Albańczyków walczących przeciwko Czarnogórcom. Z czasem związał się politycznie z Esadem Paszą Toptanim i w 1915 walczył przeciwko jednostkom austro-węgierskim. W czasie walk został wzięty do niewoli. Internowany na Węgrzech, pod koniec wojny wyjechał do Pragi, gdzie mieszkał przez kilka lat.
W 1922 poślubił Nafije, siostrę Ahmeda Zogu i został burmistrzem Djakowicy. W 1924 po przewrocie w Albanii przeprowadzonym przez Fana Noliego i jego zwolenników Ceno Kryeziu organizował ucieczkę Ahmeda Zogu do Jugosławii i pomagał w nawiązaniu kontaktów politycznych w Belgradzie, w tym także z premierem Królestwa SHS - Ljubomirem Davidoviciem. W grudniu 1924 Sąd Okręgowy w Tiranie skazał Kryeziu na na karę śmieci (in absentia) za prowadzenie działalności antypaństwowej. W tym samym miesiącu Kryeziu stanął na czele trzytysięcznego oddziału, który wkroczył do Albanii od północy i odegrał kluczową rolę w odzyskaniu władzy w Tiranie przez Ahmeda Zogu.