Fiodor Fiodorowicz Dudinski, , w Polsce także jako Fiodor Dudziński (ur. 15 października 1904 w Siedlcach (według innych źródeł w Radomiu), zm. 8 czerwca 1973 w Mińsku) – rosyjski wojskowy, radziecki generał major artylerii, w Wojsku Polskim generał brygady.
Życiorys Był synem Fiodora, pułkownika armii rosyjskiej, zmarłego w 1923 – w tym roku zmarła również jego matka. Uczęszczał do gimnazjum w Nieżynie, po ukończeniu szóstej klasy podjął w kwietniu 1919 pracę w tamtejszej cukrowni jako robotnik, jednocześnie brał udział w walkach z wojskiem atamana Machnio. W październiku 1920 przeniósł się do Zarządu Miejskiego w Nieżynie, gdzie do października 1923 był odbiorcą artykułów żywnościowych, a do kwietnia 1923 – buchalterem. Według innych źródeł od jesieni 1919 pełnił służbę w batalionie Oddziałów Specjalnego Przeznaczenia () przy ujazdowym komisariacie wojskowym, a w kwietniu 1920 wstąpił jako ochotnik do Armii Czerwonej i został pisarzem sztabu 9 pułku łączności.