Od lipca do października tegoż roku korpus w skkładzie Frontu Briańskiego uczestniczył w orłowskiej operacji zaczepnej, następnie wspierał wojska frontu Nadbałtyckiego (potem 2 Nadbałtyckiego w casie natarcia na kierunku niewielskim i witebsko-połockim. Od stycznia do lutego 1944 w czasie operacji leningradzko-nowogrodzkiej oddziały korpusu wspierały ogniem natarcia wojsk frontu w rejonie Nowosokolnik, powstrzymując 16 Armię i nie dopuszczając do jej przedarcia się pod Leningrad i Nowogród. Od 18 lutego do 9 marca i od 25 maja do 5 lipca 1944 pełnił obowiązki (p.o.) dowódcy 2 Korpusu.
We wrześniu 1944 jako pułkownik skierowany do służby w Wojsku Polskim obejmuje stanowisko szefa sztabu Dowództwa Artylerii WP. Zabezpieczał działania artylerii 1 Armii WP w operacjach zaczepnych wyzwolenia Warszawy, przełamania Wału pomorskiego, operacji wschodniopruskiej i wiślano-odrzańskiej. W dniu 11 listopada 1944 otrzymuje stopień generała brygady(uchwała Krajowej Rady Narodowej z dnia 3 listopada 1944 w dzienniku personalnym nr 20 z 4 listopada 1944).
1 marca 1946 zostaje szefem Inspektoratu Artylerii WP, następnie szefem Sztabu Głównego Inspektoratu Artylerii WP.