Zamek Królewski Zamek Królewski w Radomiu był osobnym zespołem obronnym, przylegającym do południowej części murów miejskich. Był budynkiem ceglanym, wzniesionym, tak jak mury, w XIV wieku. Na początku XVI stulecia został przebudowany w stylu renesansowym przez kasztelana radomskiego Mikołaja Szydłowieckiego. W jego obrębie usytuowano pięć wież. W czasie potopu szwedzkiego zamek został zniszczony, razem z całym miastem. W końcu XVIII wieku obniżono go o jedno piętro, zaś w XIX stuleciu przebudowano. Od 1862 roku jego pozostałości należą do plebanii kościoła farnego, ufundowanego przez Kazimierza Wielkiego. Obok fragmentu murów z basztą i Bramą Krakowską, pozostałości zamku są jedynym zachowanym elementem murów miejskich Radomia.
Fosa i wał Mury Radomia otoczone były szeroką fosą z palisadą, zasilaną przez Potok Południowy. Po zewnętrznej stronie fosy usypano szeroki wał ziemny. Fosę i wał zlikwidowano w związku z przebudową miasta w I połowie XIX wieku.
Galeria
Przypisy
Mury miejskie w Radomiu Kategoria:Mury obronne polskich miast Kategoria:Architektura I Rzeczypospolitej (województwo sandomierskie) Kategoria:Architektura gotyku w Radomiu