Altonaer Stadtversammlung).
Schroeder walczyła o objęcie opieką matek z dziećmi oraz młodzieży i poprawę systemu zdrowotnego, broniła ośmiogodzinnego dnia pracy, podnosiła kwestie równości wobec prawa niezamężnych matek i nieślubnych dzieci, a także zwracała uwagę na sytuację prostytutek.
Po dojściu Hitlera i nazistów do władzy w 1933 roku, głosowała przeciwko tzw. Ermächtigungsgesetz – ustawie upoważniającej (ustawa o pełnomocnictwach)Oficjalna nazwa to: Ustawa o usunięciu zagrożenia narodu i państwa (niem. Gesetz zur Behebung der Not von Volk und Reich)., która nadawała Rządowi Rzeszy prawo wydawania rozporządzeń z mocą ustawy, bez udziału parlamentu. Po rozwiązaniu AWO i delegalizacji SPD, Schroeder została pozbawiona pracy. Odmówiono jej zasiłku dla bezrobotnych. Była podejrzewana o zdradę stanu (niem. Hochverrat), musiała regularnie meldować się na policyjnym komisariacie, a jej mieszkanie było wielokrotnie poddawane rewizjom.
W 1934 roku Schroeder otworzyła w Hamburgu filię piekarni. Od 1939 roku pracowała jako sekretarka i asystentka w firmie budowlanej w Berlinie, która w 1944 roku oddelegowała ją do Danii, gdzie doczekała końca wojny.