Za przykład poezji erotycznej można uznać runę B011, której tekst jest transkrybowany jako felleg er fuþ sin bylli fuþorglbasmSpurkland, Terje 2005, s. 194-195. Utwór ten odnosi się do męskich i żeńskich narządów rozrodczych. Inskrypcja B257 zawiera dłuższy utwór, będący poematem lub zaklęciem miłosnym, zbliżonym bardzo w treści do poematu eddaicznego Skírnismál, a konkretnie zwrotki 36. Istnieją jednak wątpliwości co do przynależności wszystkich fragmentów inskrypcji do jednego tekstuhttp://skaldic.abdn.ac.uk/db.php?id=15070&if=default&table=mss [dostęp 2017-02-03].
Inskrypcje miłosne Inskrypcje miłosne mogą występować w funkcji rozkazującej, np. Kyss þú mik („Pocałuj mnie.” B540, sprzed 1170/71 r.) lub funkcji rozkazującej ze wskazaniem adresata komunikatu, a więc wykonawcę owego pocałunku, np. Ást min, kyss mik („Ukochany/ukochana, pocałuj mnie.” B017, po 1248 r.)Maciejewski, Witold (red.) 2011, s. 128. „Ukochana” często zostaje doprecyzowana i zastąpiona konkretnym imieniem, np. Unn þú mér, ann ek þér. Gunnhildr! Kyss mik. Kann ek þik. („Kochaj mnie, ja kocham ciebie. Gunnildo!